موسسه ملل
امروز : چهارشنبه ۱ آذر ۱۳۹۶ - ۱۹:۳۲
آخرین اخبار : امکان ارزیابی شخصیت افراد بر اساس صندلی منتخبشان در پرواز! پیش بینی هوای گرم امروز اول آذر در مازندران اختصاص ۵۶۵ میلیارد تومان برای امداد رسانی به زلزله زدگان فال روزانه چهارشنبه ۱ آذر ۱۳۹۶ و ما رمیت اذ رمیت ولکن الله رمی به بشریت خدمتی بزرگ کردید ماندگاری نیروی کار چندسال است؟/خروج زودهنگام۴میلیون نفرازشغل اصلی
سرویس : ورزشی زمان :   ۱۳۹۶/۵/۳۱ - ۰۶:۳۹ شناسه خبر : ۴۶۳۲۳

تصویری متفاوت از منصوریان از هر آدمی یک تصویر در ذهن داریم؛ مثلا کی‌روش برای ما یک مربی جدی، سختکوش و حرفه‌ای است که هر وقت نامش را می‌شنویم، یاد این خصلت‌ها می‌افتیم.

سرویس ورزشی وارش نیوز: برانکو اما تصویر دیگری در ذهن ما ساخته. مردی آرام، اهل کار و تمرین، مردی اهل مطالعه که واژه پروفسور را به ذهن‌ها متبادر می‌کند.
همه ما بر مبنای آنچه از افراد دیده‌ایم، یک تصویر ذهنی داریم که شاید این تصویر با آنچه در واقعیت و درون افراد می‌گذرد متفاوت باشد.
سرمقاله روز یکشنبه ایران ورزشی که نقدی به علی منصوریان سرمربی استقلال داشت، نشأت گرفته از تصویری بود که از او در ذهن ما ساخته شده. این سرمقاله بهانه‌ای شد تا با سرمربی استقلال حدود یک ساعت گفت‌وگو و پیرامون آن نوشته بحث‌ کنیم. حرف‌های منصوریان و توضیحات او، تصویر دیگری از سرمربی استقلال برای ما ساخت تا با تردید به تصویر قبلی او نگاه کنیم. تلقی ما این بود که منصوریان پای کارش نیست و فوتبال دغدغه اصلی‌اش محسوب نمی‌شود و چیزهای دیگری برایش در اولویت است اما پس از صحبت با او که گفت‌وگویی شفاف و بی‌پرده بود، تصویر دیگری از وی در ذهن ما ساخته شد که امیدوارکننده و مایه خوشحالی است. وقتی می‌شنویم که سرمربی استقلال روزی 8 ساعت – سوای ساعات تمرین – در دفتر شخصی با دستیارانش و بخصوص میک مک‌درموت – به آنالیز و تحلیل تیمش و رقبا مشغول است، نگرش ما تغییر می‌کند و امیدوار می‌شویم که او – و هم نسل‌های او که قرار است تحولی در مربیگری ایران ایجاد کنند – نگاهی نو و تازه به فوتبال دارند. وقتی منصوریان از روش‌های نوین کاری‌اش حرف زد، از نگاهی که به آینده دارد سخن گفت که نشان می‌داد مباحث علمی و تازه را در کارش رعایت می‌کند، می‌توان امیدوار بود که او در آینده یک مربی اثرگذار در فوتبال ایران باشد.
انتظار ما از منصوریان و هم نسل‌های او زیاد است؛ ما می‌خواهیم منصوریان همانطور که می‌گوید به فضای یأس و ناامیدی در خصوص مربیان ایرانی پایان دهد و مربیان جوان ایرانی نقطه عطفی در حرفه‌ مربیگری باشند و گرایش ما به مربیان خارجی را هر روز کمتر و کمتر کنند.
تصویر ما از منصوریان حالا کمی تغییر کرده و برای آنکه عمیقا باور کنیم که او و هم‌دوره‌ای‌هایش با تمام وجود پای کارشان هستند و دغدغه فوتبال دارند، نتیجه و موفقیت لازم است. اینجاست که خود مربیان مسوول شکل دادن به افکار عمومی و هواداران می‌شوند؛ با کاری که از خود به ثبت می‌رسانند، با نتایج و کارنامه‌ای که از آنها در ذهن‌ها حک می‌شود و با رفتاری که شخصیت هر کسی را بازگو می‌کند.
تصویر ساخته شده در ذهن ما از منصوریان اگر با آنچه در واقعیت کاری او جریان دارد در تضاد است، بخشی از آن در نتیجه عدم اطلاع‌رسانی درست و حرفه‌ای است؛ هم ما به عنوان رسانه برای آشنایی با فلسفه و کار سرمربی استقلال باید بیشتر وقت و زمان صرف کنیم و هم او باید شیوه کاری‌اش را بهتر به رسانه‌ها منتقل کند. اگر منصوریان روزی 8 ساعت کار و کار و کار می‌کند و تمام وقتش را صرف تیمش کرده، باید بخش رسانه‌ای باشگاه استقلال به این موضوع بپردازد. یا اگر سرمربی آبی‌ها برای تغییر فضای روحی - روانی تیمش از روش‌های تازه‌ای – مثلا جوجه‌کباب درست کردن در تمرین – بهره می‌گیرد، باید این موضوع به شکلی اطلاع‌رسانی شود که با مخاطب سوءتفاهم مواجه نگردد که این کار چه توجیهی در تمرین دارد.
منصوریان اگر آنطور که در مورد برنامه‌ها و دیدگاه‌هایش حرف می‌زند، رفتار کند، ما را امیدوار می‌کند که آینده روشنی در مربیگری خواهد داشت.
ایران ورزشی در این مدت نقدهایی به باشگاه استقلال داشته و بحث‌هایی را مطرح کرده که به آنها اعتقاد دارد. بخشی از این انتقادات متوجه سرمربی آبی‌هاست اما عمده بحث‌ها با ساختار و فضای مدیریتی باشگاه استقلال است که باید در راستای حرفه‌ای شدن قدم بردارند. در فضای اصلاح شده و حرفه‌ای، بی‌شک یک مربی مثل منصوریان با دغدغه‌های کمتری کار خواهد کرد. اگر باشگاه استقلال صاحب آکادمی و تیم‌های پایه شود، اگر ساختار اقتصادی باشگاه اصلاح شود و به اندازه درآمدها، هزینه کنند، بی‌شک دست سرمربی تیم با موضوعاتی مثل محرومیت از پنجره نقل و انتقالات بسته نخواهد شد.
باشگاه استقلال باید در مسیر حرفه‌ای گام بردارد و در این باره نقدها و نوشته‌های ما ادامه خواهد داشت، به این امید که شاید از دل همین نقدها و نوشته‌ها، راهی تازه برای خروج از بحران باز شود.
بحث در مورد فوتبال، می‌تواند گره‌های کوری که سال‌ها پا برجاست را باز کند؛ باشگاه استقلال – و حتی پرسپولیس – با پتانسیل هواداران خود، برای ما رسانه‌ها از اهمیت ویژه‌ای برخوردارند و سوق دادن آنها به مسیر حرفه‌ای و رسیدن به روزی که استقلال و پرسپولیس ابرقدرت‌های آسیا باشند، آرزوی همه ماست؛ همه ما روزنامه‌نگارانی که فوتبال را دوست داریم و روزی را انتظار می‌کشیم که تیم‌های باشگاهی‌مان هم مثل تیم ملی، فراتر از آسیا قدم بردارند و مربیان ما به الگویی برای مربیان آسیایی تبدیل شوند.
از منصوریان، یحیی گل‌محمدی و علی دایی بگیرید تا جواد نکونام، فرهاد مجیدی، مهدوی‌کیا و هاشمیان، اینها نسل تازه‌ای هستند که قرار است آینده فوتبال ما را بسازند. آنها را دوست داریم و البته توقع بالای خود از این گروه را کتمان نمی‌کنیم.
به امید روزی که آنها را در لالیگا و بوندس لیگا روی نیمکت تیم زیر 16 ساله‌ها نه، بلکه روی نیمکت تیم بزرگسالان ببینیم و به کارشان افتخار کنیم.

 

سعید‌ زاهد‌یان
 

نظرات

نام :
ایمیل:(اختیاری)
متن نظر:
ارسال

• نظرات حاوی توهین و هرگونه نسبت ناروا به اشخاص حقیقی و حقوقی منتشر نمی‌شود.


• نظراتی که غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط با خبر باشد منتشر نمی‌شود.


نظرات ارسال شده

آخرین اخبار
بیشتر